रमिते डाँडा र माकाधुपा

दीपा एवाई राई

पैह्रोले लानै आँटेको
आयुआयु परेको गाउँ
सिन्कौलीको रुख उस्तै छ
तर मक्केको रहेछ ढुङ्ग्रो
बाटाभरिका अम्लिसो
अनि तीतेपाती पनि उस्तै छ
तर सिस्नुका बुटाहरु पातलिएछन्
म टाँकीको छेउबाट
तल्लो कल्ला र माथिल्लो कल्लाका
काफल र कटहरका रुखमा
भर्लाको बोट मौलाएर
टोटलाहरु लत्रिरहेको देख्छु
मेरो माकाधुपालाई
रमिते डाँडाले हेरिरहेको छ
सुनेँ पहिरोको डरले
गाउँले शहरतिर पस्दैछन् रे
गन्तव्यमा म रात पर्नुअघि पुग्नु छ
किनभने कोमासँग
ढुङ्ग्री बुलाकी रेजी लगाएर मर्चुङ्गो बजाउनु छ
अनि कोपासँगै
गुलेली मटेङ्ग्रो र धनुष लिएर
सिकारमा पनि जानु थियो ।

ढोकाभित्र प्रवेश गरेँ
कसले-चलाएर हो या नचलाएर
अगेनाका चुला ढुङ्गाहरु
टुकि्रएका थिए
छानोमा सिउरिएको खुर्पा खुकुरी याम्टा र वाबुङसीमा
धुलो जमेको रहेछ
छेवैमा डेवाको ढोल ढयाङ्ग्रोसँग
घुङ्गघुरी जतनसँग राखिएको थियो
मेरो घरगाउँमा धमिरा लागेछ
माकुराको जालो
सिन्कोले बिस्तारै हटाउँदै
बाहिर निस्कन्छु
धुमिलिएको आकाशमा
वरिपरि चील घुमिरहेको छ
मेरो आँगनमा बाबरी मखमली
र सयपत्री फूलहरुमा
झोर मौलाएर फूलहरु छोपिरहेछ
अब गोडमेल गरेर पैह्रो रोक्नु
म रमिते डाँडाबाट
हरियो बुटा ल्याउँछु ।

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: